Blog

Dinsdag 24 oktober

Ik was vannacht weer druk bezig met plafond staren. En dat terwijl de wekker eeeel vroeg gaat.

Het blijft vandaag dan ook bij een simpele poets en wasbeurt. Een uitgebreide douche komt morgen wel weer, het is daar nu nog echt te vroeg voor.

Gelukkig heb ik gisteren al de nodige voorbereidingen getroffen.

Nog voor de zon schijnt ben ik goed en wel in Goes afgeleverd door de taxi. Tijd voor weer een dialysesessie.

Hophop aansluiten die boel. Hoe eerder dat gedaan is, hoe eerder ik weer weg ben.

Zit ik weer, met nog 3 uur 37 minuten op de teller.

Gelukkig weet ik me prima te vermaken met een nieuw haakproject.

Zo nu de dialyse achter de rug is, is het tijd voor rust. Eens zien hoe lang ik dit volhoud.

Niet bijsterlang kan ik je vertellen. Deze tas met was staat hier maar een stilleven te wezen en daag irriteer ik mij mateloos aan.

Bij het openen van mijn kast beginnen mijn handen spontaan te jeuken. Wat een zootje, waar moet ik die was kwijt.

2 uur en heel wat vouwen en uitzoeken later is de situatie er duidelijk op vooruit gegaan. Nu nog zo houden.

Zo dan nu de gordijnen dicht en de gezelligheid aan!

Sinds een aantal dagen heb ik de luxe van een tv op de slaapkamer. Nu nog een elektrisch bed en mijn slaapkamer is perfect.

Voor nu sluit ik mijn ogen, truste people!

Blog

Plog 12

Dinsdag 3 oktober 2017.

De infuuspomp is de wekker van het ziekenhuis.

Maar dankzij dit papier heeft de verpleging mij mooi wel laten uitslapen.

De dagelijkse bloedafname verloopt weer uiterst soepel. Om mij al dat prikken te besparen halen ze tegenwoordig het bloed uit mijn dialyselijn. Dit is een secuur maar vooral steriel klusje.

Nadat ik mezelf heb gesopt, gestreken en in de kleren heb gehesen is het tijd om de spieren te trainen. De fysio vond de echte trap nog een brug te ver, dus moet ik allerlei moeilijke oefeneningen doen op een stepbankje.

Vanuit mijn ziekenhuiskamertje ben ik een handeltje gestart in mijn gehaakte waar.

En de zaken gaan goed. Nu maar hopen dat de belastingdienst niet meekijkt. 

Visite, visite wat zullen we genieten. Hallo Door!

Jeeeh de post is er!! Dank jullie wel!!

De urineproductie laat nog wat te wensen over. Elke druppel die ik plas word opgevangen en gemeten. Meten is immers weten. Vandaag staat de stand al op 200cc.

Tijd om de benen te strekken en een rondje zienkenhuis te maken.

Een glaasje cola via het infuus omdat ik nog niet mag drinken. Nee natuurlijk niet, alle gekheid op een stokje dit is een ijzerinfuus. Dit in een poging dat mijn HB gaat stijgen.

Zo de laatste gift antibiotica van vandaag kan erin en dan SLAPEN!

Blog

Plog 10

Dinsdag 12 september 2017.

Goedemorgen zonnig Rotterdam, ik ben klaar voor een nieuwe dag.

+ 9 kilo is de stand na 5 dagen, hoogtijd om de plasmedicatie te herstarten.

Dat kleine beetje extra vocht kan er ook nog wel bij. Thee is mijn leven!

De bloeddruk stijgt langzaam maar gestaag en ook de andere cijfers zijn ontslagwaardig. Nu dat ontslag nog..

Laten we tot die tijd de spieren een beetje bijhouden met een hypermodern rood elastiek.

Dit lieve mensen is een helicobacter-pylori. Een zeer bekende bacterie in maagzwerenland, deze bacterie heeft bij mij de maagzweren veroorzaakt. Hallo en hopelijk tot nooit meer ziens!

De behandeling bestaat uit een flinke dosis maagzuurremmers, de nodige antibiotica en rust. Rust in de zin van 2 weken niets eten en liever ook niet drinken, maar om mij een klein beetje tegemoet te komen mag ik wel thee. Wat zou een theeleut als ik toch zonder thee moeten.

Dan is het nu tijd om naar de niertransplantatiepoli te gaan. Na weken wachten is vandaag de uitslag van het donatie onderzoek. Wie is de beste kandidaat, zit er überhaupt een kandidaat bij, dat is nu de vraag.

Daar zitten ze dan. Zus, vader en moeder, allemaal even dapper, maar één van hun gaat doneren. Geheel onverwacht blijkt dat mijn zus de beste match is. We schijnen identiek aan elkaar te zijn, met haar nier is de kans op afstoting het kleinst. Met haar gaan we nu verder en kijken of zij ook daadwerkelijk met één nier kan leven. De transplantatie is gelukkig iets wat niet ala minuut hoeft. We hebben tijd en tijd is fijn.

Hier scheiden onze wegen. Mijn zus moet gelijk een aantal onderzoeken ondergaan. En ik moet bloed laten prikken voor de kruisproef.

Daarna mag ik gelijk door voor een gebitcheck bij de kaakchirurg. Ik heb voor niks peentjes gezweet, want er is geen gaatje te bekennen en mijn mondgezonheid is helemaal in orde.

Hier was ik aan toe en mijn benen ook geloof ik.


Terwijl de laatste antibiotica van de dag binnendruppelt sneuvelt mijn infuus. Goed getimed, want het infuus mag eruit voor nu uit en ik mag zonder gaan slapen. Morgen prikken ze wel weer nieuwe.

Voor ik ga slapen kijk ik nog even naar de slechtste brievenrubriek van Nederland. Ze zijn enorm enthousiast en een tikkeltje overdreven maar het kijkt lekker weg.

Slaap lekker.

Blog

Plog 9

Vrijdag 18 augustus


Goedemorgen. Er waren wat opstart problemen deze ochtend, maar wie heeft dat nu niet. Met een kopje thee komt het vast helemaal goed.

Nog geen uur later hobbel ik samen met moeders door de supermarkt.

Met een goed gevulde boodschappentas als resultaat. Ik kan weer een weekje vooruit.

Een bammetje met rondjesworst en een kopje thee. Soms moet je de lunch niet te ingewikkeld maken.

Fanmail!

Iemand die wat energie wilt doneren?

Hophop het is nu echt hoog tijd om weg te gaan. Op naar de fysio, om mij eens vakkundig af te laten beulen.

Goed, tot zover het sporten. Ik ben niet afgebeuld en heb zelfs niet 1 druppeltje gezweet. Nog voor we begonnen werd ik niet lekker, moest ik gaan liggen en kwam mijn moeder mij halen, lekker dramatisch weer.

Gelukkig is er één iemand heel blij met mijn onverwachte bezoekje aan het ouderlijk huis. Ik voel me abrupt een stuk beter na deze hondenknuffel.

Zo, het gaat weer goed hiero en ben weer in mijn eigen huis. Vanaf nu is het me, myself en de bank!

Zie hier mijn avondmaaltijd. Visprutje, rijst en komkommer. Ik had hier heel leuk champignons bij bedacht, maar die waren getroffen door een schimmel dus die moet ik er maar even bij fantaseren.


’s Avonds waag ik me aan flikken Rotterdam. Maar op de een of andere manier kan het mij niet boeien, gelukkig biedt Netflix uitkomst.

Slapend dik worden, zal het deze keer dan wel lukken?! Waarschijnlijk is het net zo’n desillusie als slapend rijk worden, beide is mij nog niet gelukt.

Trustee!

Blog

Plog 4 – huis in zicht

Vrijdag 16 juni 2017, de nieren krijgen manieren en huis ik zicht.

Goedemorgen Rotterdam! Hopelijk was dit mijn laatste nachtje hier.

Aan mij zal het in ieder geval niet liggen, ik ben er op tijd bij.

Een uurtje later schuif ik het ontbijt naar binnen.

Ik heb ze weer aan hoor! Zouden ze ook vandaag weer geluk brengen?

Er waren wat vragen over hoe ze mij dialyseren. Nou dat gebeurt dus allemaal via deze gigantische lijn in mijn hals. Geen smakelijk ding om te zien, maar het werkt. Deze lijn kunnen ze aansluiten op een groot apparaat en na 4 uur zit het hele gebeuren er weer op ben ik klaar. Over het dialyseren kan ik trouwens nog heel goed nieuws melden, voorlopig heb ik er vrij van! Dankzij die kunstnier, wat een dialyseapparaat in feite is, ben ik ruim 9 kilo aan vocht kwijtgeraakt. En dat lucht enorm op kan ik je vertellen. Ik ben van een Michelin vrouwtje weer veranderd in mezelf. Het dialyseren is dus even gestaakt om te kijken of mijn nieren nu zelf weer aan de slag gaan en ik blijf plassen. De lijn blijft nog wel even zitten, voor het geval je weet maar nooit. Einde verhaal.

Hiephoi goed nieuws! Het bloed is stabiel en de longen zijn schoon. Na 6 weken mag ik het pand gaan verlaten! Dus hup infuus eruit en op naar huis.

Bij deze wil ik iedereen nogmaals bedanken voor alle kaarten, ballonnen, bloemen en lieve berichtjes dat heeft me echt goed gedaan!

De koffer is gepakt laten we maar vlug vertrekken voordat de artsen zich bedenken.

Voor we echt, echt gaan, eerst nog even langs apotheek nummer 1.

En we zijn op weg naar het zonnige Zeeland.

Ik zet gelijk mijn blije hoofd op.


Yip is duidelijk ook weer blij!

Ik heb mijn plaats ook weer gevonden, terug onder moeders vleugels. De komende week vertoef ik hier nog en dan ben ik hopelijk weer sterk genoeg voor mijn eigen huuske.

Tijd voor een tripje naar de supermarkt. Missie: alleen dingen kopen die ik heel lekker vind.

Er staat vanavond dan ook pizza op het menu. Eerlijk zullen we alles delen, dus krijgt moeders van mij het leeuwendeel.

Op de valreep komt apotheek nummer 2 met nog wat medicijnen. Ik vraag me nu heel hard af waar ik al die troep straks moet gaan laten.

Het gebrek aan opbergruimte zijn zorgen voor later, eerst maar even deze bos bloemen afleveren.

Zus + vriend zijn gisteren verhuisd. Goeie reden om een bezoekje te brengen aan het geheel verbouwde pand en uiteraard zuslief weer te spreken.

Mijn energie is meer dan op, ik ga slapen in mijn oude vertrouwde bed. Truste.

Blog

Plog 2 – groenlicht

Donderdag 18 mei 2017. Gaat het nu dan echt, echt gebeuren?

Goedemorgen Rotterdam!

De eerste lading van vandaag zit erin.

De nodige spuiten, poedertjes en zakjes liggen alweer met smart op mij te wachten.

Het bed wordt ook weer voorzien van schone lakens. Heerlijk een fris bed.

Ik plaats nog even een blogje online, die eigenlijk al gepland stond voor dinsdag. Oeps.

Inmiddels ben ik ook helemaal gewassen, gestreken en klaar voor de dag. We gaan lekker!

Uit de bloedpriksessie blijkt dat de nierfunctie weer helemaal van het padje af is. Hij is weer net zo slecht als toen ik binnenkwam. Achja zo gaan die dingen.

Het lijkt erop dat de operatie deze keer echt door zal gaan. De chirurgen, transplantatiearts, anesthesist en nefroloog zijn vandaag allemaal langs geweest. En nog belangrijker, stuk voor stuk zien ze het allemaal zitten! Wel zal ik tijdens de operatie een speciale lijn krijgen, mocht het nodig zijn, kan ik daarover gelijk dialyse krijgen. Dus nog een nachtje slapen en dan is het zover!

Dank voor alle kaartjes en lieve berichtjes die mij de afgelopen weken hebben bereikt. Dat doet me echt goed!

De avond kom ik al tv kijkend door.

Kan iemand mij trouwens uitleggen waarom ik een koptelefoon moet gebruiken voor de tv, terwijl ik op een eenpersoonskamer lig?!

Om zo optimaal en veilig mogelijk de operatie in te gaan word ik nog even voorzien van een zakje bloed.

Vannacht heb ik gedroomd dat ik een héle pizza op at! Sindsdien zit ik echt vol, maar dan ook propjevol. ’s avonds ben ik zó misselijk, maar hopelijk voor de laatste keer. Morgen OK en dan gaan we dit gewoon even fixen!

Blog

Plog 1 – die zagen we niet aankomen

img_3620Vrijdag 12 mei. De wonderen zijn de wereld nog niet uit en dat door sokken?

We starten de dag niet helemaal optimaal. Temperatuur is ook te hoog, maar met 2 paracetamol achter de kiezen moet het goedkomen vandaag. Ik voel het.

Nog voor ik überhaupt een stap uit mijn bed heb gezet is het bloed alweer afgenomen.

Het dagelijkse weegmoment brengt het eerste goede nieuws van de dag. Ik ben weer een kilo afgevallen. En hoewel dit gewoonlijk niet goed is, kunnen we in dit geval juichen. Dit betekent namelijk dat ik meer plas en al die kilo’s vocht begin kwijt te raken.


Ha, en dan komt de broeder ook nog eens binnen met mijn bestelde kleding. Leuk!


Dit is de schade, valt mee toch?

Het wekelijkse shotje epo gaat er ook weer zonder problemen in.


En dan op het moment dat niemand het nog verwacht, blijkt mijn nierfunctie verbetert te zijn. Het leukste komt nu. Ik mag vandaag tot zondag met verlof, in plaats van de beloofde paar uur op zondag. Kijk met zulk leuk nieuws mogen ze mij altijd wel komen lastig vallen.


Zou deze waterval van goed nieuws dan stiekem toch te maken hebben met de gelukssokken, die ik onlangs via de post kreeg?

Ondanks het goeie nieuws ben ik inmiddels toch een tikkeltje sacherijnig. Net voordat we weg gaan, komen ze melden dat ik eerst nog voor echo moet. Opnieuw een kijkje naar de lever en een fibroscan. Voor de gelegenheid hebben ze de apparatuur maar een jasje aangedaan.

Zo hèhè, wij zijn opweg naar Zeeland. Door mijn verlofje loop ik wel de dialyseverpleegkundige mis. Maar zij komt volgende week maar, als het dan nog nodig is…

Pfjeuw, net voor sluitingstijd kunnen we Yip nog ophalen bij de opvang. Na 5 weken kan ik hem eindelijk weer in mijn armen sluiten.

Zo en dan nu thuis!

In mijn boekenkast kom ik nog wat verdwaalde bierglazen tegen. Een souvenirtje van de feestgangers die met 5 mei mijn huis mochten gebruiken.

Hallo Bed, wat heb ik jou gemist. Ik denk dat ik dit weekend de nodige slaap ga inhalen.

Truste!