Longtransplantatie

Bij x-thorax longtransplantatie worden zieke longen vervangen door donorlogen. Dit kan één long zijn of,  zoals in mijn geval, twee longen. Een longtransplantatie is niet zomaar iets. Het is een prachtige oplossing als je zo ziek bent, maar denk er niet te licht over. Er kleven veel risico’s aan en succes is niet gegarandeerd. Daarnaast zal je een leven lang medicijnen moeten gebruiken om de kans op afstoting zo klein mogelijk te houden. Maar geloof mij, dit alles is een kleine opoffering als je eenmaal weet hoe lucht voelt

Mijn longtransplantatie
Toen ik 17 jaar was waren mij longen toe aan vervanging. Mijn longfunctie werd steeds minder en simpele dingen zoals fietsen kon ik niet meer. Daarnaast bracht ik iets teveel tijd door in het ziekenhuis. Ik kreeg de ene na de andere longontsteking en het herstel ging steeds moeizamer.

Een longtransplantatie kwam toen ter sprake. Dit nieuws kwam niet geheel als donderslag bij heldere hemel, want bij andere CF’ers had ik dit ook al gezien. Na een screeningsperiode van 2 weken was het duidelijk; Elise moet op de wachtlijst. Dus zo geschiedde, op 24 december 2010 tekende ik de papieren en daarmee stond ik officieel op de wachtlijst.

De eerste 3 jaar wachten gingen verrassend soepel. Natuurlijk ging ik achteruit, maar naast het ziek zijn was ik ook een doodgewoon meisje. Zo ging ik een paar uur per week naar school, maakte ik regelmatig het nachtleven onveilig met vriendinnen en ging ik op vakantie. Waarom ook niet? Niemand heeft de toekomst in handen. En al deze mooie belevenissen neemt niemand mij meer af.

Het laatste jaar wachten verliep een stuk minder soepel. Mijn lichaam was op, alle rek was uit mijn longen en de klok begon nu echt te tikken. Zonder zuurstof ging niet meer en kapbeademing was mijn grootste vriend. Na 3 maanden tobben kreeg ik de status ‘Hoog Urgent’, dit betekent dat het echt 5 voor 12 is. Ik ben toen verhuisd naar het ziekenhuis waar het wachten werd voortgezet. Gelukkig mocht ik zo nu en dan met weekendverlof, zodat ik even kon snuffelen aan het leven thuis.

Zo ook de avond van de oproep, het was oud & nieuw. Na een gezellige avond met spelletjes, oliebollen en vuurwerk was ik mijn bedje ingekropen. Ik kreeg toen nog een enorme hoestbui waar ik bijna niet meer uitkwam. Het enige wat ik op dat moment hoopte was; laat dit alsjeblieft de laatste zijn! Alsof mijn gebeden werden verhoord, ging nog geen kwartier later mijn telefoon.

”Met dokter B. gelukkig Nieuwjaar! Ik heb goed nieuws voor je, DE longen zijn er en het ziet er heel goed uit!”

Slechts een paar uur later lag ik op de operatiekamer (OK), om nog geen 14 uur later wakker te worden met nieuwe longen in mijn borstkas. Op een paar kleine complicaties na verliep alles volgens het boekje. Zes dagen na transplantatie werd ik verhuisd van de intensive care (IC) naar de longafdeling.

De daarop komende weken werd er hard gewerkt. Hoesten, lopen, opstaan, traplopen ik moest het allemaal opnieuw leren. Maar ook een nieuw dieet, medicijnkennis en het herkennen van afstoting behoorden tot het lesprogramma. Vijf weken na transplantatie was het dan zover: ontslag! Waar ik 9 maanden daarvoor met een rolstoel het ziekenhuis binnenkwam, kon ik nu lopend het pand verlaten met longen vol met lucht!

Sindsdien is alles anders. Ik kan weer fietsen, eindeloos lachen en echt leven! Mijn leven is gered door een dappere donor, iemand die mij het mooiste geschenk gaf dat ik ooit heb gekregen, leven!

Ben jij al donor? Super goed! Ben je dat nog niet of twijfel je nog? Kijk dan op  www.donorregister.nl en maak een keuze.