Blog

Aan de TPV

De laatste paar weken is er veel gebeurt en tegelijkertijd ook weer niet. Er zijn knopen doorgehakt, beslissingen gemaakt. Dingen waar we al maanden tegenaan hikte zijn nu toch doorgezet. Waarom? Omdat we simpelweg geen andere keus hadden.

Rechts zie je mijn dialyselijn en links het grote infuus (Hickman) waarover ik de voeding krijg. Die grote witte zak aan mijn infuuspaal is de voeding/TPV

De meeste volgers hebben wel gemerkt dat het de laatste maanden niet heel geweldig gaat. De ziekenhuisopnames volgen elkaar in rap tempo op en elke keer is er weer iets anders loos. Al dat ziek zijn heeft nu echt z’n tol geeist. Van dat eerst nog fitte lichaam, inclusief welvaartsbuikje, is nog maar weinig over. Door al dat ziek zijn en doordat mijn darmen de sondevoeding amper opnemen ben ik echt belachelijk veel afgevallen. Al mijn reserves zijn helemaal opperdepop.

(Als je hier klikt kun je lezen hoe het precies zit met mijn maag en darmen.)

Dat gewicht is op dit moment mijn grootste probleem en dat heeft ervoor gezorgd dat er een rigoureuze keuze gemaakt is. Sinds 2 weken krijg ik TPV. Dit is voeding via het infuus, deze voeding komt gelijk in de bloedbaan. Hiermee ontloop je het hele spijsverteringskanaal en ben je er zeker van dat elke druppel die gegeven wordt ook opgenomen wordt. Dit klinkt natuurlijk als de oplossing der oplossingen. Maar er zit een addertje onder het gras, of beter gezegd een flinke adder. Die TPV is namelijk niet geheel zonder risico’s. Maar op dit moment staan we met de rug tegen de muur. Het is nu even alles of niets, ik moet aansterken en dat gaat alleen als je genoeg voedingsstoffen binnen krijgt. Het kost alleen tijd heel veel tijd. Een lichaam bouw je niet in een maandje, dit grapje gaat nog zeker maanden duren. De eerste 2 weken ben ik in ieder geval probleemloos doorgekomen. De eerst pond zit er inmiddels ook al aan, dus wat gewicht betreft lijkt het de goede kant op te gaan.

Voorlopig blijf ik nog even in het ziekenhuis, zodat ze me goed in de gaten kunnen houden en ik nog wat aansterk. Dit klinkt nu allemaal heel ernstig en zwaar en dat is het natuurlijk ook wel. Maar uiteindelijk komt alles weer op z’n pootjes terecht, net zoals altijd. Het is geen makkelijke weg, maar er is een weg. Zonder dalen geen pieken en ik voel me toch partij pieken aankomen.

Tot snel!

3 gedachten over “Aan de TPV

  1. Je bent een topper ! En petje af hoe je onder alles keer op keer je schouders zet! Veel bewondering voor je meid ! En hopelijk is de tpv het begin van aansterken en het begin van dates bij lungo mare! 😁❤️

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s